آموزش بکارگیری قدرت های نهفته در انسان

تمرکز

nirooo — Sun, 14 Jun 2009 15:53:18 GMT

تمرکز و خلسه :

برای ورود به خلسه باید دارای قدرت تمرکز قوی باشید. فکر می کنم 2 یا 3 بار تمرین عمیق در روز برای

مدت 2 تا 3 ماه برای کسانی که می خواهند به تمرکز عمیق دست پیدا کنند خوب باشد (البته این مقدار

نسبی هست و بستگی به خود شخص داره). در طول مدت تمرین سعی کنید به چیزی فکر نکنید و مهم

تر از اون دنبال چیزی نباشید. اصل مدیتیشن درواقع همان چیزی نخواستن هست حتی اگر اتفاقاتی

براتون رخ میده یا چیزهایی می بینید نباید اهمیت بدید چون همون میشه تفکر شما و فکرتون روی اون

تمرکز می گیره و این جلوی پیشرفت شما رو می گیره.

برای ورود به خلسه باید آمادگی لازم رو داشته باشید و به عمق کافی در تمرکز رسیده باشید. سعی

کنید تنفس رو روی 3 ثانیه تنظیم کنید و بعد از چند روز تمرین شما می تونید روی دم و بازدم خودتون

ذکری رو استفاده بکنید. ذکری که کمک کننده باشه مثل ذکر سو-هام.

" دوباره تاکید می کنم روی هیچ چیز تمرکز نکنید هیچ چیز ".

فقط نظاره گر اتفاقاتی باشید که میوفته : مثلا نفستون رو ببینید که داره به داخل کشیده میشه، در تمام

بدن می گرده و در آخر خارج میشه، ضربان قلبتون رو ببینید که با هر دم و بازدم شما آرامتر میشه و

خلاصه فقط ببینید و حس کنید هیچ وقت تمرکز نکنید، حتی اگه دیدید چشم سوم شما باز شده یا رنگ

ها رو دیدید یا خیلی چیزها مثل این، نگاه کنید و فقط رد بشید بقیه چیزها خودش به وجود میاد...

بگذارید به مرور خودش به وجود بیاد، به زور روی یک خواسته یا یک عمل تمرکز نکنید، چرا؟ خوب معلومه،

چون اگه تمرکز کنید و فقط یک چیز رو طلب کنید یا کلا به چیزی نمی رسید، اگر هم برسید بیشتر از اون

حد دیگه پیشرفتی نخواهید داشت.

" دوستان اگر می بینید که من اینقدر روی تمرکز حساسم و بیشتر ازش صحبت می کنم به خاطر این

هست که تمرکز یکی از مهم ترین ارکان و پایه یک مدیتیشن موفق هست : در واقع تمرکز و تنفس نقش

فوق العاده مهمی در موفق بودن یا نبودن مدیتیشن ایفا می کنند به خاطر همین شما هم سعی کنید

این دو اصل رو خیلی جدی بگیرید و خیلی روشون کار کنید. "

تمرین تمرکز رو ادامه بدید و هر سوالی داشتید بپرسید تا اونجا که بدونم راهنمایی می کنم و جواب

میدم.

تا بعد...

تمرکز...

nirooo — Fri, 17 Apr 2009 16:49:18 GMT

سلام به تمام دوستان گل خودم...

امروز مي خوام روش تمرکز رو به زبان ساده براتون توضيح

بدم :

شرط اول هر تمرکزي بيرون کردن همه افکار از ذهنتون و تسلط

روي تنفس شماست يعني اينکه وقتي شما مي خواهيد شروع به تمرکز

کنيد بايد هر فکري رو از ذهنتون پاک کنيد و فقط و فقط

تمرکزتون رو روي تنظيم کردن دم و بازدم خودتون بزارين.

البته مي تونين يک زمان رو براي اون مشخص کنيد که بتونيد

راحت تر روي اون تمرکز کنيد. به نظرم 3 ثانيه خوبه و اين

مساله به مرور زمان توي ذهن شما جا ميوفته و زماني که شما

بخواهيد تمرکز رو شروع کنيد ذهن شما قرار دادي شده و همين باعث

ميشه که سريع تمرکز بگيريد.

در واقع منظورم اينه که اگه شما توي يک ساعت خاص و يک

محدوده زماني خاص و همينطور جاي مشخصي اين کار رو انجام بديد

بعد از چند وقت ذهن شما ناخودآگاه با قرارگرفتن شما در اون

موقعيت دستور ميده که شما به حالت تمرکز بريد چون

در اون موقعيت اونطور عادت کرده.

اميدوارم متوجه شده باشيد.

خوب حالا براتون مي گم چطور اين کار رو انجام بديد :

اول هر کاري بايد با اسم خدا شروع بشه بنابراين قدم اول

بردن نام خداست و کمک خواستن براي موفقيت حالا به هر زباني

که شما راحت تريد.

قدم دوم راحت بودن در حالتي هست که شما انتخابش کرديد يعني

لباس راحت جاي مناسب و طريقه نشستن شما بايد طوري باشه که

در طول تمرکز باعث ايجاد مزاحمت

يا درد و خستگي نکنه تا شما راحت به کارتون برسيد. ( شيوه

لوتوس و نيمه لوتوس بهترين شيوه براي اجراي تمام اين حرکات

هست ).

"در ضمن محلي که شما انتخاب مي کنيد بايد ساکت باشه و

تقريبا تاريک اگه مي تونين و امکانش هست سعي کنيد تلفن رو

از پريز بکشيد و گوشي موبايلتون رو خاموش کنيد در کل تمام

عواملي که احتمال مي ديد مزاحمت ايجاد کنه رو از بين ببريد"

در تمام مراحل تمرکز و يا مراقبه و مديتيشن بايد چشمان شما

بسته باشه و اگر کمي اعتماد به نفس داشته باشيد و نترسيد

پيشرفت خواهيد کرد.

پس نترسيد و چشمانتون رو باز نکنيد.

حالا شروع کنيد به تمرکز روي تنفستون :

دم :1. 2. 3

نگه دارید و

بازدم : 1. 2. 3

توجه داشته باشيد که دم از بيني و بازدم از دهان بايد انجام

بگيره.

این کار رو برای رسیدن به خلسه می تونین برای زمان طولانی

تری ادامه بدید.

مثلا اگه تمرکز معمولی رو 20 دقیقه ادامه می دید برای رسیدن

به خلسه باید سعی کنید تو تمرکز بمونید و تصوراتتون رو قوی

کنید.

تو پست بعدی براتون در مورد خلسه توضیح خواهم داد...

...

nirooo — Sun, 28 Dec 2008 14:35:18 GMT

سلام دوستان بابت این مدت طولانی که نبودم از همه تون عذر می خوام...

لازم بود تا خودمو از نو پیدا کنم تا شروعی دوباره اما پر قدرت تر از قبل رو تجربه کنم...

در اینجا لازمه از حضور ارزشمند و پرفروغ یه دوست خوب که هم تو راهنمایی کردن و

هم برگشتن من به اینجا تلاش بسیار زیادی انجام دادن تشکر ویژه داشته باشم...

( مرسی و متشکر بابت همه چیز دوست خوبم : آقا رضا )

امیدوارم مثل همیشه با همراهی شما بتونم راه رو هموارتر کنم...

باشد که رستگار گردیم...

با تشکر ناهید

تلقین...

nirooo — Tue, 23 Dec 2008 15:33:05 GMT

سلام به دوستان گل خودم

من اومدم با یه پست تازه :

امروز اومدم تا براتون از قدرت عظیم ذهن در استفاده از هنر تلقین حرف بزنم، (قدرتی که منو این همه مدت خونه نشین کرد و بی حوصله) می دونم که کم و بیش همه مون با لفظ تلقین آشنا هستیم و می دونیم چی هست، اما خوبه که راه استفاده از اون رو بهتر یاد بگیریم تا توی زندگیمون موفق تر باشیم البته منظورم این نیست که تنها راه موفقیت تلقین هست اما به جرات می تونم بگم که یه راه کاملا قانونمند و اساسی برای رسیدن به خواسته هاست البته برای کسانی که با تک تک سلول هاشون قدرتشو باور کنن و بهش ایمان بیارن:

اصولا تلقین یک روش کاملا کاربردی برای دستیابی به اهدافی هست که ما روی اونها تمرکز می کنیم، و به خودمون اون هارو تلقین می دیم، تاحالا چندین بار برای خود من اتفاق افتاده که وقتی از اتفاق افتادن چیزی ترسیدم و گفتم خدا کنه اون اتفاق نیوفته، چون تو مغزم هی تکرار کردم و فکر کردم که هر لحظه ممکنه اتفاق بیوفته، واقعا این اتفاق افتاده...یعنی می خوام بگم که ما با تلقین کردن می تونیم روی تمام خواسته هامون تمرکز داشته باشیم تا بالاخره اتفاق بیوفتن، تلقین فقط در مورد چیزهای بد صدق نمی کنه، بلکه ما می تونیم با کنترل کردن افکارمون، اونها رو روی چیزهایی که می خوایم متمرکز کنیم، لابد می گید این که خیلی پیچیده شد!! نه بابا، اگه تخیل قوی دارین یا اگه بتونید تخیل خودتونو تقویت کنید به طوری که چیزهایی که می خواین، به طور واضح چند بار در روز در ذهنتون ببینید، بالاخره اتفاق میوفتن، طوری که باورتون نمیشه، لابد میگید این کار رو کردید اما جواب نداده،خوب دلیلش اینه که یا کاملا قبول نداشتین و ته دلتون هی می گفتین که شاید بشه شاید نشه، یا اینکه به قدر کافی ادامه ندادین...توقع نداشته باشین که یه روز انجام بدین و فردا خواسته تون براورده بشه، بعضی هاشون حتی یه سال و دو سال هم طول میکشه اما انقدر ارزش داره که به خاطرش فقط یک مقدار تمرکز کنین، نه هزینه ای داره نه وقتی میگیره، اگه شاغل هستین یا خانه دار، حتی اگه شبانه روز در حال درس خوندن هستین، اون چند لحظه ای که دارین استراحت می کنین رو به تمرکز رو اهدافتون اختصاص بدین، من به شما اطمینان میدم اگه این کار رو شوخی نگیرید و کاملا تمرکز داشته باشین حتما موفق میشین، من تا به حال به چند تا از خواسته هام رسیدم، اما یه آزمایش حقیقی انجام دادم که شاید باورش براتون سخت باشه، اما میگم تا بفهمید که هم می تونه اثر مخرب داشته باشه هم اثر سازنده و همینطور که چقدر حقیقت داره...

من هم اوایل فکر می کردم ممکنه اثر نداشته باشه به خاطر همین تصمیم به آزمایش روی خودم گرفتم (البته از نوع مخرب، چون تو نوع سازنده اش ممکن بود فکر کنم که تلاش خودم باعث شده که به خواسته ام برسم)، یه شب موقع خواب تصمیم گرفتم که افسردگی رو تجربه کنم، از فردا صبح شروع کردم به تلقین به خودم که دارم افسرده میشم،آهنگ های غمگین می گذاشتم و به آهنگ ها گوش می دادم و اینطور تلقین می دادم که من شکست عشقی خوردم و دارم به این آهنگ ها گوش می دم، تو ذهنم قصه ها می ساختم و همش این تلقین وجود داشت که کنار گذاشته شدم، طوری به خودم تلقین می دادم که اشک چشمام بند نمیومد و همین طور ادامه می دادم، هر روز از صبح تا شب به افسردگی فکر می کردم و به خودم می گفتم که دارم بدجور افسردگی می گیرم انقدر که اصلا موضوع آزمایش هم یادم رفته بود و گوشه نشین شده بودم، باورتون نمیشه اما کم کم علائم بیماری رو تو وجود خودم پیدا کردم و واقعا افسرده شدم و حس تنها گذاشته شدن یه لحظه ولم نمی کرد، دائم آه می کشیدم و به کسی که منو تنها گذاشت لعنت می فرستادم ولی در واقعیت کسی وجود نداشت!! میگم که، منم کلا موضوع آزمایش یادم رفته بود و انقدر تلقین کرده بودم خودمم باورم شده بود، تا این که چند روز پیش می خواستم یه کتاب از تو قفسه کتاب هام بردارم که یه هو چشمم به کتاب قدرت خود تلقینی افتاد، ناخودآگاه برداشتمش و شروع به خوندن کردم، اما هنوز چند صفحه نگذشته بود که تازه قضیه ی آزمایش یادم اومد، آخه اونجا نوشته بودم...(تازه اونموقع بود که یادم اومد دستی دستی چه بلایی سر خودم آوردم)، بعد از اون شروع کردم به عوض کردن شیوه ی زندگیم تا دوباره به وضع سابقم برگردم و واقعا از این همه قدرت انعطاف پذیری ذهنم به خودم لرزیدم، چون اگه ما اینقدر قدرت داریم و همهمون بخوایم ازش استفاده کنیم دنیا عالی میشه چون ما هرچی بخوایم دنیا به ما میده به شرط اینکه با تمام وجود بخوایم، اما فرض کنید یکی از این قدرت تو جنبه ی مخرب استفاده کنه...چی میشه؟ هیچی دیگه...

خیلی وقته که نیومده بودم، اما امیدوارم دوستای گلم منو ببخشن و با نظراتشون مثل همیشه من رو مورد لطف خودشون قرار بدن... منتظر حضور سبزتون هستم...

...

nirooo — Sun, 17 Feb 2008 17:06:18 GMT

دوستان من برگشتم

جواب...

nirooo — Sun, 27 Jan 2008 20:26:18 GMT

سلام به همه و صد البته به جناب آقاي مهيار که جوابشونو اول از همه دادم
چون خيلي کفم بريد از حرفهايي که نوشته بودي
درسته که ما انسان ها بعضي از صفات خداوند رو داريم اما نه مثل خود خدا بلکه يه مقدار کمي از اون رو مي دوني چرا؟ چون اگه قرار بود که ما هم صفات خدا رو داشته باشيم ديگه خدا وجود نداشت؟! تو فرض کن ما رحمت و مهرباني و يا حتي بخشش خداوند رو در وجودمون
داشتيم اونوقت دنيا گلستان مي شد نه مثل الان پر از کينه و لجاجت و خشم و کشت و کشتار . مگه اصلا عقل ما انسان ها به درک خدا قد مي ده که حالا ما پاشيم مثل يک شيئ يا يه پديده بهش نگاه کنيم ؟ مگه خدا تو دستاي ما هست که بخوايم اونو آزمايش کنيم ؟ با اين حرفت خيلي عصباني شدم ولي خودمو کنترل کردم که بتونم يه جواب منطقي بهت بدم
ببينم کدوم تحقيقات؟ کجا؟ چه کسي اين تحقيقات رو انجام داده ؟ آيا خودت از نزديک ديديش؟ جرا وقتي يه چيزي رو نمي دوني ميگي ؟ مي تونم به جرات بهت بگم که اوني که اين تحقيق رو انجام داده يا خيلي آدم کم عقل و سفيهي بوده و يا کاملا بي دين بوده مي دوني چرا؟ چون که اين جور آدمها دين درست و حسابي ندارند و سعي مي کنند با مغلطه و سفسطه کاري هاي ماهرانه باطل رو حق و حق رو باطل نشون بدن و آدم هاي زود باور و اونهايي که ايمانشون حتي يه ذره سسته به فکر بياندازند يا اينکه کاملا منحرفشون کنند
اين چه حرفيه که مي زني؟ خدا زياده خواهه؟ خدا چرا بايد زياده خواه باشه؟ مگه خدا به چيزي نيازمنده که بخواد چيزي رو داشته باشه يا نه؟ اصلا خودت بشين فکر کن ببين مي توني در مورد خدا يه همچين حرف مسخره اي رو قبول کني يا نه؟ واقعا تعجب کردم...!

از مرلين بزرگ هم ممنونم که دوست عزيز رو راهنمايي کردن اما عزيز نگران نباش من هيچ کس رو بي جواب نمي زارم، راستي لينکت هم کردم؛ موفق باشي

آره درسته خدا خودش گفته از من بخواين کم هم نخواين چون اگه کارهاي مسخره و کوچيک رو از خدا بخواين خدا ناراحت ميشه چون خدا آنچنان عظمتي داره که اين کارها رو نميشه ازش خواست. و به خاطر همينه که مي گيم خدا و پيغمبران رو نبايد بي خود قسم داد واسه هر کار کوچيک و بي ارزشي اما اين حرفي که استاد گفته يعني اينکه بايد خدا رو شکر کرد چون ارزش زندگي از طرف خدا به ما داده شده ما هم بايد متقابلا از خدا تشکر کنيم منظور اينه...مي دوني من چي مي گم وارکولي؟ من مي گم که اين استاد حرف هاشو طوري مي زنه و براي کساني مي زنه که مي خوان هدايت بشن اما ما مي دونيم اين حرف هارو و به خاطر همين باهاش مشکل پيدا مي کنيم نمي دونم چه طور منظورمو بهت بگم که سوء تعبير نشه ...صبر کن فکر کنم...منظورش از يک تشکر خشک و خالي کافي است مي دوني يعني چي؟ يعني اينکه اين همه تشريفاتي که براي عبادت انجام مي دن در اصل ظاهر اين قضيه هست و همه اينها تظاهره. براي کساني که مي خوان واقعا شکر گزار باشن؛ اين کار در ساده ترين شکل ممکن هم بهشون لذت مي ده و در همه حال اينکارو انجام مي دن. خشک و خالي نه اينکه فقط بگي خدايا ممنون نه، خشک و خالي يعني ساده و بدون تشريفات ظاهري و در واقع از ته قلب اگه زيادي به عمق اين تشريفات بري اصل قضيه کم کم فراموش ميشه موافقي؟

نمي خواد اينارو بگي من خودم کلاس دومم
ببخشيدا ولي مثل اينکه تو هميشه عادت داري که مطلب هارو يا ناقص ببيني يا ناقص بخوني شايدم ايراد از جاي ديگس شايد چشمات ضعيف شده؟ قرار بزار ببرمت دکتر ببينم چشمات چشه نکنه هم جاي ديگت باشه
حالا از بحث دکتر بيايم بيرون خواننده ها دلخور ميشن
منظورم اينه که اگه نوشته هاي قبلي رو بخوني ميبيني که اين حرف هارو در جواب دوست خوبم نوشتم و ايشون هم نظر داده بودن و خواسته بودند که تفسير مطالب رو بزارم اصلا ربطي هم به اعتقادات من نداره
معلومه که با عجله خوندي و رد شدي و خواستي فقط يه نظر بدي بگي که آره ما هم آره
من کي گفتم هر کسي نظر منو قبول نداره سفيهه؟ من گفتم هرکسي حرف مفت بزنه سفيهه هر کسي حرف بي منطق بزنه سفيهه خدا هم نگفته کسي که حرف منو قبول نکنه سفيهه گفته ناقصه و ما هم نگفتيم خدا همچين چيزي گفته
مثلا خداي نکرده تو يه بچه داشته باشي ! بعد بهش ميگي برو از باباي دوستت پول بگير ؟ يا مثلا اگه ازت چيزي بخواد ميگي برو از بقال سر کوچه بخواه؟ چون بچه ته و مثلا خودت درستش کردي نيازهاشم مي دوني و اونها رو بر طبق اقتضاي سنش برطرف مي کني اما اگه مثلا 7 سالش باشه و بگه بابا من يه ماشين واسه خودم مي خوام براش مي خري؟ خوب معلومه که نه خدا هم همينه حالا اون انسان هارو آفريده حق داره هر جور مي خواد با اونها رفتار کنه اما خدا اينطور نيست خدا خيلي مهربون تر از اين حرف هاست بهتره حرفتو پس بگيري
نه نميشه آقاي خامنه اي جوونو خوش تيپ بشه چون قانون طبيعت انسان ها اينه و اگه اين نظم به هم بخوره از فردا همه راه مي افتن همه جا دنبال اکسير و هزار تا دعا و نذر و نياز که دوباره جوون شن و کلا همه چي به هم ميريزه
تو فرض کن يه آدم جوون بشه اولا هيچ کس باور نمي کنه و اون طرف بدبخت ميشه تا بياد ثابت کنه که کيه دوباره پير ميشه
دوما اگه مردم بفهمن که اين حقيقته اونقدر دورو برش مي پلکن که بدبخت به شکر خوردن مي افته و ميره خودشو ميکشه پس اين حرف هارو بي خيال اگر چه خدا اگه بخواد مي تونه
راستي ببينم مگه تو کسي يا چيزي يا هر موجود ديگه اي رو مي شناسي که بتونه اين کارو بکنه؟ که داري خدا رو نقض مي کني؟ اصلا مگه خدا رو مي شناسي که داري نقدش مي کني؟
کي همچين حرفي زده که تشکر رو از کسي مي کنن که بهش بر بخوره مثکه خيلي خوشحاليا!!!خدا که مارو محتاج نکرده مائيم که خودمونو محتاج کرديم اگه ما خوب بوديم نيازي نداشتيم به چيزي که بخوايم خودمونو محتاج بدونيم مگه حضرت محمد محتاج چيزي بود؟ بهترين چيزها براش فراهم بود اينم تموم
گفتم که چشمات ايراد داره استاد جنگلي (خودت مي دوني چرا مي گم استاد جنگلي چون که از نظام جنگل خوشت مي آد) قدرتِ چي ؟ مي دوني ؟ مثلا با اين سوالت مي خواي چيو ثابت کني؟ که من جواب بدم و بري جار بزني وبلاگ فلاني سياسيه و عله و بله که چي؟؟ من مي خواهم در راه خدا باشم و در راه خدا هم به کارش بگيرم خيالت راحت باشه اينو گفتم يه موقع کابوس نبيني...
منظور از اين وبلاگ آموزش قدرت هاي بالقوه اي هست که در درون هر انساني وجود داره و مديتيشن يا يوگا يا هر چيزي که اسمشو مي خواي بزاري باعث ميشه که اين قدرت ها شکوفا بشن و اين قدرت ها ربطي به قدرت هاي اين مرز و بوم نداره هيچ گونه قدرتي.
من هم وابسته به هيچ گروه و فرقه ايي نيستم خيال همه راحت خيال خودم بيشتر!!!
من فقط مي خوام کمک کنم همين حالا باز هم اگه حرفي و گره ايي هست بيا و بگو اما منطقي من آماده شنيدن هستم
تا بعد...

جواب

nirooo — Sun, 27 Jan 2008 08:40:16 GMT

سلام به زودی جواب همه ی شما عزیزان رو خواهم داد حتماْ سر بزنید...

سخنانی از استاد فرزانه اشو

nirooo — Fri, 25 Jan 2008 19:30:18 GMT

سلام از اینکه دیر اومدم منو ببخشید اما من همیشه تا هفت امامم عشقم پیشوای عزیزم که همیشه یارمه و هوامو داره دست نگه می دارم و هیچ کاری نمی کنم امیدوارم که شما عزیران هم منو ببخشین : (البته به بزرگی خودتون)

زندگی موهبتی الهی است. ما زندگی را به دست نیاورده ایم و در حقیقت حتی شایستگی این زندگی را هم نداریم. ما چنان موجودات ناسپاسی هستیم که حتی یک تشکر خشک و خالی هم نمی کنیم. شکرگزار فرصتی که برای رشد یافتن، دیدن، عشق ورزیدن، خندیدن و لذت بردن از نغمه هستی و زیبایی دنیایی که در اختیارمان گذاشته شده نیستیم. نه تنها شکرگزار نیستیم، بلکه برعکس پیوسته شکوه و ناسپاسی می کنیم. اگر به دعاهایی که مردم می خوانند گوش کنی، شگفت زده می شوی. دعاهای مردم سرشار از شکوه و شکایت است. مردم اصلاً شکرگزار نیستند. باز هم بیشتر می خواهند. پیوسته می گویند کافی نیست و در حقیقت هیچ گاه کافی نخواهد بود، زیرا آدم فقیر بیشتر می خواهد، آدم ثروتمند بیشتر می خواهد، امپراتور بیشتر می خواهد، همه و همه بیشتر می خواهند. این زیاده خواهی نشانگر این است که هرچه به تو داده شده کافی نیست، من شایسته بیشتر از این ها هستم و تو در حق من انصاف روا نداشته ای!من این ناسپاسی را عین بی دینی می دانم. بنابراین از نظر من تمام عبادت هایی که در معبد ها انجام می شود دینی نیست. عبادت واقعی همانا شکرگزار بودن است. یک تشکر خشک و خالی کافی است.

سلام

nirooo — Wed, 09 Jan 2008 12:36:18 GMT

ایام شهادت سالار و سرور جوانان بهشت را به عموم مسلمین تسلیت می گوییم.

سلام به تمام دوستای گل خودم راستش نمی دونم از کجا شروع کنم و چی بگم چون انقدر تعجب کردم که فکرم درست کار نمی کنه تا جمله بندی کنم، پس اگه جایی خطایی دیدین به حساب همین مسأله بذارید و پیش پیش معذرت خواهی منو قبول کنین...

راستش من از چند وقت پیش با وبلاگ دوست عزیزم و همکارانش ، که فهمیدم یکی از نخبگان هم هستند) آشنا شدم. اینجا جا داره که ازشون خیلی تشکر کنم، چون من هیچی از شهر های جنوبی به خصوص شهر زیبا و باصفای بوشهر نمی دونستم و آشنایی با ایشون و وبلاگشون باعث شد که من خیلی چیزها یاد بگیرم و متوجه مسائلی بشم که قبلاً اصلاً نمی دونستم...حالا اینا هم بماند...

بعد از آشنایی با این خطه زیبا از ایران، با دنبال کردن مطالب متوجه شدم که ایشون و همکارانشون در زمینه کمک و احداث و راه اندازی و آباد سازی شهرشون در تلاشند، اما کو گوشی شنوا و دستی که به یاری نخبگان و جوانان این استان بیاد و یک ذره به فکر این استان باشه.

تا حالا صد بار شده که آب خونمون قطع بشه و دست ما به هیچ جایی بند نباشه، درسته؟ اون موقع هست که قدر آب رو می دونیم و می گیم از این به بعد دیگه تو مصرفش صرفه جویی می کنم و فلان و بهمان...اما تا آب وصل میشه همه چی یادمون میره... ببینم اگه ما تو یه شهر یا روستای کوچیک فقط 3-4 روز شایدم کمتر بدون آب آشمامیدنی سالم بمونیم چی کار می کنیم؟ اگه ماشین هم نداشته باشیم و جاده ها هم خراب باشن، وقتی ذله بشیم و نتونیم طاقت بیاریم هر جور شده (حتی پای پیاده) اونجارو ترک می کنیم...اما بیایم فکر کنیم به مردمی که دارن اونجا با این شرایط زندگی می کنن و مجبورن به زندگیشون با این وضعیت ادامه بدن...حالا چرا؟ می گم براتون...

چند روز پیش گروه اندیشه ورزان برنا به خاطر غرفه ایی که در نمایشگاه نگین خلیج فارس برپا کرده بودند، تو این نمایشگاه رتبه اول رو کسب کردند و به دنبال این موضوع استاندار این استان از ایشون و چند تا از برادرها دعوت کردند تا در جلسه پنج شنبه که مربوط به طرح مسائل و مشکلات این استان و روستاهای اطراف هست، شرکت کنند و به بررسی مسائل بپردازند اما وقتی دوستان ما با هزار مشکل خودشونو به جلسه رسوندند با حیرتی که تو سراسر سالن حاکم شد مواجه شدند حالا چرا؟ اینم می گم...برای اینکه وقت عزیز استاندار تو این شهر کوچیک و مسائل بی اهمیتش تلف نشه سه برگه به رنگ های مختلف به حضار دادند و گفتند سوالات رو رو این برگه ها به صورت دسته بندی و کلی بنویسید و چون بیشتر مدعوین از این حرکت خبر نداشتند نتونستند سوالات و مشکلاتشون رو مطرح کنند (خدا داند، اما خدارو شکر دوستان ما به موقع اقدام کردند و تونستند سوالات هر چند بی پاسخشون رو مطرح کنند)، خلاصه جلسه شروع شد و استاندار با جواب های و آمارهایی که دادند، مردم رو متوجه کردند که بابا گیر ندید!!! و بدون اینکه گره ای از کار مردم باز کنند به وقت دیگری موکول کردند تا شاید این مردم از خواسته هاشون کوتاه بیان و اینقدر وقت استاندار رو نگیرن و انقدر کارهای غیر ممکن نخوان!!!

بـــــابـــــا گیـــــر ندیـــــن!!!

بابا ای مردم بوشهر چرا وقت استاندارتون رو می گیرید؟ چرا برای اینکه آب آشامیدنی سالم ندارین شکایت می کنین؟ مگه همین آب چاه که می خورید و لباساتونو می شورین و ... چه عیبی داره؟ فوقش اینه که مریضی زیاد میشه دیگه ؟ اونوقت هزینه ای که باید برای لوله کشی آب آشامیدنی صرف می شد، صرف درمان آدم هایی میشه که از این آب انواع مریضی هارو گرفتن (اونم کار شاقیه پس بهتره نگین جایی چون هزینه می خواد اونم هزینه بالا و همین تعداد کم بمیرن بهتره تا این هزینه ها صرف بشه) و آخرشم که اگه بمیرن (دور از جون) چیزی نشده، نیست کره زمین داره از جمعیت می ترکه و روز به روز زیاد میشه اول باید کار رو از همین روستاهای کوچک شروع کرد دیگه، مگه غیر از اینه؟ خوب اینقدر گیر ندید دیگه!!! چون اونور دنیا ملت هرروز بچه هاشون رو به دنیا میارن و جمعیت زیاد میشه، صد البته ما که مسلمونیم و باید در نجات همه آدمها خودمونو دخیل کنیم باید از کشور خودمون شروع کنیم تا اونا اونور راحت تر بچه های... خودشونو به دنیا بیارنو بعدشم بسپرن به جاهای مختلف...آخه آدم چه طور از این چیزها بگذره؟ ما جای اون مردم؟ چی کار می کنیم؟ هیچی...فقط یکم فکر می کنیم بعد می بینیم عقلمون قد نمی ده، یه آه می کشیم و می گیم بیچاره ها، دیگه خیلی هم دلمون بسوزه دو روز تو فکریم؛ بعدش مشغله های زندگی خودمون میاد سراغمون : مثلاً چرا همسایمون ماشین جدید خریده منم باید بخرم! چرا خواهر شوهرم فلان طلا رو خریده؟ منم بخرم... چرا شوهر خواهرم واسه خواهرم خونه خریده؟ شوهر منم باید جونش در بیاد برام بخره!!! چی بگم واقعاً چی بگم؟ بابا این ملت چی می خوان مگه ؟ یعنی چون تعدادشون کمه باید برن بمیرن؟ یعنی نیازهای اولیه نداشته باشن؟ مگه اونها آدم نیستن؟ از کجا معلوم که یکی از ما تو این شرایط بین این آدمها متولد می شد؟ اونوقت ببینم چه طور می تونست زنده بمونه و ادامه تحصیل و هزار تا چیز دیگه و بعدشم یه پستی تو یه جایی؟ آخه این چه وضعشه؟ واقعاً شرم آوره؟

بابا همین مردم بودند که تو زمان جنگ، خودشون رو سپر کردند و از مرزها حفاظت کردند تا ما الان راحت باشیم و بتونیم هر روز یه توقع و آرزوی بزرگ تر واسه خودمون داشته باشیم و تا هم بهش نرسیم راحت نشینیم!!! لابد می گیم به ما چه؟ آره به ما چه اونها خودشون خواستن که برن بجنگن، اما به این فکر کردیم که خود ما اگه توی اسارت بودیم بازم می گفتیم خوب به ما چه می خواستن نرن؟ اونها برای حفظ ناموس ما و خودشون رفتن، واسه اینکه اون بی شرفها (دشمن، متجاوزان بعثی) وقتی یه تیکه از زمین و قلمرو ما رو فتح می کردند زنها و دخترها رو اسیر می گرفتند و ... ما ها که الان به خاطر یه تیکه انداختن به خواهر یا مادرمون میریم شمشیر و خنجر و کُلت و هزار تا سلاح دیگه استفاده می کنیم و یارو رو به غلط کردن می اندازیم اگه اون موقع بودیم چی کار می کردیم؟ حالا شما بگید آیا الان وظیفه ما نیست که به اونها کمک کنیم و مظلومیت این خطه از ایران رو که مردمش چشم انتظارند به گوش تمام اون آدم هایی برسونیم که... بهتره هر کسی هر کاری از دستش بر بیاد انجام بده...بریم مصاحبه کنیم، مستند بسازیم، ما اگه دست به دست هم بدیم هزار تا کار می تونیم بکنیم، خوب چرا نکنیم؟

اینجا جایی هست که مردمش واسه آزادی ایران خیلی زحمت کشیدند اما الان حقشون نیست که این طور از همه چیز حتی امکانات اولیه زندگیشون محروم بمونن، من واقعاً از آدم هایی که این چیز ها رو نادیده می گیرند متنفرم، کسانی که تنها به منافع و راحتی خودشون فکر می کنند...

حالا من گفتم، از همه دوستانی که خدا رو در نظر دارن و حرف های من رو قبول دارند توقع دارم هر کاری از دستشون بر میآد انجام بدن...خواهش می کنم کوتاهی نکنید!!! فقط کافیه خودتونو یه لحظه جای اونها بذارید...

یـــاحــــق

سلام

nirooo — Wed, 09 Jan 2008 08:04:44 GMT

سلام

می تونم تو پیدا کردن کتابهای مربوط به اوشو کمکت کنم اگه بخوای (البته می دونم اگه بخونیشون فقط به صِرف آگاهی پیدا کردنه نه چیز دیگه...بگم یه موقع سوء تعبیر نشه)

منظور من از روشنفکر کسانی هستند که روشن دل هستند یعنی درون هر چیز رو می بینند نه ظاهرش هرچیزی رو، یعنی نه به معنای امروزی که با یک کلاه و یک ریش به خصوص و یک مدرک، بشی جزء روشنفکران جامعه، متوجه شدی؟

من کی هستم که کسی بخواد حرف منو بفهمه یا نفهمه؟ بهتره یه کم بیشتر فکر کنی رو حرفهام...عمق مطلب چیزه دیگه ای هست...اوکی؟

منظورت کدوم حقایقه؟ متوجه نشدم ؟ تازه فکر کردی اگه از حقیقت عالم هستی چیزی می دونستم دیگه دنبالش می گشتم؟ حقیقت یک چیزه، بهتره بگی حقیقت، نه حقایق...

انسان ها، بعضی هاشون چون دین کاملی ندارن (مثل من) همیشه به دنبال آرامش تو این دنیا می گردن و فکر می کنن اگه سگ دو بزنن و پول رو پول بزارن می تونن آخر عمر به آرامش برسن ولی نمی دونن که هر چقدر بیشتر بگردن کمتر پیدا می کنن.اما یکی از چیزهایی که تو این گشتن بهش برخورد می کنن (ماشالا تو این عصر هم که دیگه خیلی زیاد شده) مراقبه و به نوعی میشه گفت مدیتیشن هست؛ اما اونها این کار رو انجام می دن فقط جهت به آرامش رسیدن و با چیزهای دیگه اش کار ندارند و چون این کار با تلقیناتی از طریق خودآگاهی ذهن خودشون انجام میشه براشون (برام) جالبه و باعث میشه که اونها به آرامش برسن، و مراقبه رو تکرار کنن که همین باعث به وجود اومدن یک سکون در اون شرایط میشه که بهشون آرامش نسبی میده و به این عمل میگن مراقبه و این هم متدها و روش هایی داره که به چند دسته تقسیم میشه، اینکه گفتم روزانه، شبانه، یعنی اینکه روز این مطلب و شب هم مطلب شبانه اش رو بخونین تازه از من نیست؛ تو کتاب اینطور نوشته شده عزیز دل برادر...مثالت در مورد لامپ مورد توجهم قرار گرفت با اینکه پیچیده گفتی اما خیلی زیبا بود و با کمی تفکر میشه اصل مطلبو تو ذهن جا انداخت. آره درسته، منظور من هم همینه، منظورم عمر بوده اما کلمه دیگه ای یادم نبود که جایگزین کنم...درسته دنیا نمی گذره، اما ما هم قطره هایی هستیم در دل رودخونه؛ که با رسیدن همه ما به مقصد (دریا) دیگه رودخونه باقی نمی مونه و به دریا می پیونده و اونم مثل ماها تو دریا حل میشه (منظور اینکه دنیا هم بدون انسان ها به پایان می رسه و عمر جاودانه و دنیای جاودانه شکل می گیره) خوب بیان شد؟ امیدوارم...

آره دونستنش درجات آدم رو بالاتر می بره و بهتر بگم ایمان آدم رو محکم می کنه، خواندم که در قرآن آمده، شیطان گفته همه را گمراه می کنم الا بندگان مخلصت را...(یعنی کسانی مثل پیامبر که هیچ وقت آلوده نمی شن چون مخلصن...) باقیشو دیگه بگیر برو تا آخر...نه می گم؛ پس می بینی که کسانی که درک کردند عظمت خالق رو و مثل پیامبر به معراج رفتند و از نزدیک دیدند نمی تونن گناه کنند چه حق بدونن چه تکلیف...اینو قبول داری؟
پی نبردن به حقیقت، یعنی نفهمیدن اینکه چرا به وجود آمدی و خیلی چراهای دیگر که به این میگن بندگی کورکورانه، یعنی فقط یک نفر رو به عنوان مرجع انتخاب کن و زندگی تو بر اساس گفته های اون ادامه بده، خوب اینجوری که نمیشه؛ فکر نمی کنم اعمال من اینجوری پذیرفته بشه؟

نه، آزمایش این نیست که مارو از مسیرمون منحرف کنه، آزمایش اینه که مانع سر راهمون باشه تا ایمانمون محک بخوره، تا خدا ببینه اگه مانعی باشه ایمانمون انقدر سست هست که پشت مانع بمونیم و دیگه به سمت حقیقت نریم یا نه ؟ می تونیم با اراده و ایمان اون مانع رو از سر راه برداریم؟ آزمایش یعنی این!! ما دور و نزدیک نمیشیم به این دریا، بلکه سرعتمون کم و زیاد میشه، همونطور که گفتم، این رودخونه می گذره، می گذره و میره تا به جایی که باید برسه، برسه.

من که لج نکردم اصلاً ماشین ندارم، نه من، نه بابام؛ تازه اگه داشتم حتماً می بستم، می دونی چرا؟ چون اگه نمی بستم خیانت در امانت بود، خیانت تو امانتی که خدا به من سپرده...مگه مریضم نبندم؟

فکر کنم اینجارو اشتباه متوجه شدی عزیز دل برادر! من گقتم روح خودمون رو هدایت کنیم، یعنی روحمون رو تربیت، تزکیه، تعلیم و ...کنیم تا به تجلّی برسونیمش.

(و اما با خدا یکی شدن، درسته ما نمی تونیم درک کنیم که بتونیم با خدا یکی بشیم، اما آیا خود خدا هم اینو نمی دونسته؟ اگه اینطوره پس چرا از روح خودش در انسان ها دمیده؟ چون بتونیم به راه راست هدایتش کنیم و اون وقته که روح به کمال واقعیش می رسه و منزه میشه، اونوقت روح ما به صاحب اصلیش بر می گرده اینه اصل آفرینش دنیا (انالله و انا الیه راجعون) )

آره از وقتی با وبلاگت آشنا شدم همیشه میامو سر می زنم، اما راستش بار اولی که اومده بودی و اونطور تیز برخورد کردی، بعد از اینکه بهت جواب دادم، به خودم گفتم بیام تو وبلاگت و یه سرکشی کنم ببینم خودت چی نوشتی، آیا می خوای اذیتم کنی یا واقعا این حرف ها رو نوشتی؟ از اون موقع دیگه هر دفعه به وبلاگت می آم و سر می زنم و از این بابت خیلی خوشحالم که بگم دوست خوبی مثل شما دارم و بازم ممنونم که به وبلاگم سر می زنی... اون مطلب رو هم همون اوایل که گذاشته بودی خوندم، خیلی برام جالب بود یعنی این جور مسائل کلاً برام جالبه و حتی اون پست رو برای خونوادم هم خوندمو اونها هم تعجب کردند و یه سری سوال ازم پرسیدن...

من نمی دونم در مورد این که گفتی چی بگم، اما شنیدم که چیزهایی که الان کشف میشه و چیزهایی که اتفاق می افته خیلی هاشون (و شایدم همشون) تو قرآن اومده و پیش بینی شده؛ اما به خاطر اینکه اون زمان مردم جاهل بودن نمیتونستن این مطالب رو استخراج کنن و...

آره خیلی ها می رسن، مثلاً اون کفاش پیری که هر روز صبح امام زمان رو می دیده و بهش سلام می کرده و می دونسته که ایشون امام زمانه هم رسیده بوده و انقدر دل پاک و ظرفیتِ فهمشو داشته که براش عادی بوده!! یعنی نه اینکه عظمت خدا براش عادی بوده، منظور من اینه که اون شخص، به کمال رسیده بوده و عظمت و قدرت خدا رو درک کرده بوده، اوکی؟ گفتی دنیا مظهر خداست خوب، فکر کن، این یعنی همون حضور خداوندی که گفتم، یعنی خدا همه جا حضور داره و همه چیز برگرفته از اصله...

همه چیز در این دنیا مفیدند و هیچ چیز بیهوده آفریده نشده، مطمئن باش هیچ چیز یک ثانیه هم بی فایده نیست اگه بی فایده بشه، دیگه جاش اینجا نیست،. پس مطمئن باش که حضورت حکمتی داره.

هر حرفی که با ندای حق آغاز بشه و کلامی از سوی حق برای من بیاره برام عزیزه و خیلی هم قابل تأمله و صد در صد بهش احترام می ذارم.

ممنون برای یادآوری، اما من هم برای نظر دادن یا آپ کردن از پیش نویس توی وُرد استفاده می کنم.

باز هم می گم خیلی ازت ممنونم که میای و بهم سر می زنی...